Technische
specificaties:
Digitale
satellietontvanger met Common Interface
Tuners:
1 PVR: nee Aansluitingen: TV-scart, VCR-scart,
RCA audio, RCA video LNB doorlus: ja UHF (RF
modulator): ja S/PDIF: ja Data: RS232
CI-slots: 1 (voor Irdeto, Viaccess, Nagravision,
Conax, Cryptoworks, Mediaguard en meer) DiSEqC: 1.0,
1.2, USALS Software-update: OTA, serieel
Opslagruimte zenders: 4000 kanalen EPG: ja
Teletekst: embedded (OSD) en VBI
Afmetingen:
260 x 54 x 232 mm |

Feedhunters kunnen er niet meer zonder. De
zogenaamde blind search satellietontvanger. Niet alle satellietontvangers
beschikken over deze zoekmogelijkheid. Met blind search wordt een satelliet
geheel afgezocht naar aanwezige signalen. Vooral voor feedhunters natuurlijk
ideaal want feeds zijn niet van te voren aangekondigde satellietsignalen welke
ook nog eens op een niet vooraf bekende satelliet en frequentie worden
uitgezonden. De kwaliteit van diverse op de markt zijnde blind search ontvangers
is natuurlijk niet altijd hetzelfde. Belangrijkste factoren om een blind search
ontvanger een goede te kunnen noemen zijn de factoren tijd en het aantal
gevonden zenders. Tot op heden zijn twee merken belangrijke bespelers in de
blind search ontvangers.
De Fortec Star Ultra serie en de
Manhattan Plaza serie zijn op dit moment de meest gebruikte blind search
ontvangers bij de feedhunters.
De Fortec Star is bij uitstek de meest gebruikte blind search ontvanger.
Satplaza’s zustersite voor feedhunters
Feedhuntplaza presenteerde deze ontvanger als eerste in Nederland aan het
grote publiek en wees de feedhunters voor het eerst op de ongekende voordelen
voor feedhunters van de blind search mogelijkheid. Voor de feedhunters welke een
36 volt schotelmotorbesturingssysteem gebruikten maakte Feedhuntplaza
feedhunters attent op de
Manhattan Plaza 550 ST.
Echter
op dit moment zijn er enkele problemen rondom deze twee merken
satellietontvangers. Fortec Star levert zijn populaire
Ultra serie niet meer uit en de nieuwe Fortec Star ontvangers hebben wel een
blind search mogelijkheid maar deze is niet zo goed als in de
Ultra series het geval was. De
Manhattan Plaza serie wordt nog wel door Manhattan gemaakt maar de
Nederlandse importeur is onlangs failliet gegaan en daardoor is deze ontvanger
is Nederland bijna niet meer leverbaar. En daarnaast zijn door het failliet gaan
van de importeur er problemen rondom de garantie van deze ontvangers waarneer je
hem in Nederland koopt. De garantie blijft wel op de ontvangers maar men moet
bij garantiegevallen de ontvanger zelf verzenden naar het Manhattan in Engeland.
Al eerder berichtten wij op Satplaza Weblog dat we op het spoor waren gekomen
van een nieuwe bespeler op de blind search markt. Een ontvanger welke niet
alleen op de blind search markt een sterke bespeler zal zijn maar ook in het
dagelijks gebruik zijn mannetje met gemak kan staan. We doelen hier op de door
het bedrijf WT Electronics uit Bladel op de markt
gebrachte
MaxPlus 2100. In
deze eerste test zullen wij alleen ingaan op zijn blind search mogelijkheid.
Echter in een later stadium komen we terug op de prestaties van deze ontvanger
in een normale satellietontvanger omgeving. Satplaza zal deze laatste test in
nauwe samenwerking met het blad TVSatellite uitvoeren.
Terug naar de feedhuntmogelijkheden van de
Maxplus 2100 ST. Als eerste van belang voor feedhunters is bij dit soort
ontvangers natuurlijk de ontvangstgevoeligheid van de tuner welke gebruikt wordt
in de satellietontvanger. We vergelijken deze, om de lezer van deze test enige
referentiepunten te geven, met die van de meest gebruikte blind search ontvanger
van dit moment de Fortec Star Ultra serie. Hierbij kunnen we vaststellen dat op
de lage frequentieband (10.700 – 11.700) er nagenoeg geen verschil is in de
ontvangstgevoeligheid van beide ontvangrs. Echter op de hoge frequentieband
(11.700 – 12750) is duidelijk merkbaar dat de MaxPlus 2100 een gevoeligere tuner
heeft dan de
Fortec Star. Dit is met name met het blote oog, zonder enige meetapparatuur,
goed te zien bij het blind search zoeken op de satelliet Nilesat op 7 graden
west. Waar we met de Fortec Star,
in
onze testsituatie met een schotel van 1 meter diameter, vele zenders in de
blokvorming konden ontvangen liet de Maxplus zonder enige problemen de zenders
op het televisiescherm zien. De MaxPlus 2100 scoort dus in de gevoeligheid beter
dan andere merken blind search ontvangers.
Daarnaast is het belangrijk voor dit soort
ontvangers om een satelliet binnen een redelijke tijdslimiet af te zoeken naar
uitgezonden signalen. Tijd is namelijk een belangrijke factor van feedhunters te
noemen. Feeds zijn namelijk incidentele verbindingen welke tijdelijk in de lucht
zijn. Waarneer een beeld en/of geluidsoverdraging afgerond is wordt het signaal
weer uitgezet. Een feed kan soms uren in de lucht zijn maar kan bijvoorbeeld ook
slechts een kwartier in de lucht zijn. Waarneer een blind search ontvanger dus
lange tijd doet over het afzoeken van een satelliet kan een feed na afronding
van het zoeken al weer uit de lucht zijn en dat is natuurlijk iets wat een
feedhunter zo veel als mogelijk is wil voorkomen. De MaxPlus heeft vijf
zoekmogelijkheden in de blind search stand. Men
kan een satelliet afzoeken naar signalen met alle symbolrates, signale met
symbolrate boven de 7,5 mps, signalen onder de 7,5 mps, signalen onder de 3,7
mps en de zogenaamde detail mogelijkheid. Deze laatste zullen we later meer
onder de aandacht brengen. De MaxPlus 2100 heeft twee extra zoekcriteria in de
blind search stand dan de Fortec Star en de Manhattan. Deze beschikken beide
niet over de mogelijkheid om alleen signalen onder de 3,7 mps te zoeken en over
de zogemaande detail zoekmogelijkheid. We lieten de drie merken ontvangers
tegelijktijd, wat handig kan een quad lnb op dat moment zijn, de voor feeds veel
gebruikte satelliet Eutelsat W1 op 10 oost afzoeken. We lieten de ontvangers de
gehele satelliet op alle mogelijke signalen afzoeken. In onze testopstelling
gebruikten we naast de eerder genoemde 1 meter schotel een Smart Quad 0,2 dB
LNB.
Als derde in deze directe confrontatie tussen
de blind search ontvangers kwam de
Manhattan Plaza Serie uit de bus. De ontvanger deed meer dan 15 minuten over
het afzoeken van de satelliet en daarmee is hij een niet al te snelle blind
search zoeker te noemen. Wat wel positief te noemen is bij de Manhattan Plaza
Serie is dat hij veel zenders weet te vinden. Waar bijvoorbeeld de Manhattan
moeite heeft met zenders welke in Biss codering worden uitgezonden op deze
satelliet pakt de Manhattan deze zonder problemen. We vonden met blind search 27
uitgezonden beeldsignalen op de Eutelsat W1 tijdens onze test.
Als tweede kwam de
Fortec Star Ultra uit de bus. Deze heeft soms wel en soms weer niet moeite
om Biss gecodeerde signalen in de zenderlijst van ontvangen zenders te zetten.
Hij is echter wel vele sneller dan de Manhattan. Waar de laatst genoemde meer
dan 15 minuten over een tatale blind search zoektocht deed op de Eutelsat W1
satelliet deed de Fortec dit in 5,49 minuten. In deze tijd vond de ontvanger 19
uitgezonden beeldsignalen op de satelliet.
Als eerste in deze ontvangsttest kwam de
MaxPlus 2100 uit de bus. De zender heeft evenals de Manhattan geen problemen met
in Biss gecodeerde signalen van bijvoorbeeld de zenders Eurosport en Al Jazeera
op de Eutelsat W1 satelliet. Echter wat ons zeer opviel was de tijd welke deze
ontvanger deed over zijn zoekopdracht. In niet meer dan 2,11 minuten zocht deze
ontvanger de Eutelsat W1 satelliet op beeldsignalen af en vond hiet 22
beeldsignalen. Dit is overigens que feeds geheel hetzelfde als de Fortec Star.
Het verschil zit hem alleen in de 3 in Biss gecodeerde zenders welke de Fortec
niet in zijn zenderlijst zet en de MaxPlus 2100 ST wel.
Wat
opvalt uit deze test is dat de Manhattan dus langer doet over een blind search
zoektocht dan de andere twee ontvangers. Dat resulteert wel in meer zenders
welke deze ontvanger vindt. Als men de ontvangst van zenders van alle drie de
ontvangers verder bestudeert dan komt men tot de conclusie dat de Manhattan
zenders vindt welke dicht bij elkaar uitzenden. Dat wil zeggen dat de
uitzendfreqeunties van de zenders binnen 7 Mhz van elkaar liggen. Dat resulteert
dus in de 5 zenders welke de Manhattan meer vindt dan de MaxPlus 2100. Waar de
andere ontvangers in deze ontvangsttest alleen één van de uitgezonden signalen
welke dicht tegen elkaar uitzenden in de blind search vindt, vindt de Manhattan
wel al de zenders. We merkten eerder in deze test al op dat de MaxPlus 2100 over
een zogenaamde detail search functie in de blind search mogelijkheid beschikt.
We lieten de MaxPlus in een detail opdracht de Eutelsat W1 satelliet afzoeken.
Wat hier dan opvalt is dat de MaxPlus dan de hele satelliet echt veel
nauwkeuriger afzoekt dan in de normale stand en dat hij net als de Manhattan dan
ook zenders vindt welke dicht bij elkaar in frequentiegebied uitzendt. Zenders
welke 2 Mhz van elkaar uitzenden worden zonder enige moeite goed gevonden.
Nadeel in deze detail zoekstand is dat de snelle MaxPlus dan ook lang doet over
een zoekopdracht. Hij blijft dan wel sneller dan de Manhattan maar deze ontlopen
elkaar niet veel. In de detail zoekstand doet de MaxPlus 13,45 minuten over de
zoekopdracht en vindt deze evenveel zenders als de Manhattan welke de
zoekopdracht in 16,12 minuten voldeed.
Alle
drie de ontvangers beschikken over de mogelijkheid om een zelf gekozen
frequentiegedeelte van een satelliet af te kunnen zoeken. De MaxPlus laat deze
mogelijkheid een beetje verborgen zien. Als men in het kader van het invoeren
van het frequentiegebied staat helpt het indrukken van de cijfertoetsen niet om
de invoer te veranderen. Men zal dan eerst de rode toets op de afstandsbediening
indrukken om dan pas de mogelijkheid te krijgen om het frequentiegebied te
veranderen.
De MaxPlus heeft niet alleen voordelen.
Sommige feedhunters zullen de mogelijkheid missen om tijdens een zoektocht de
gevonden zenders al eerder dan de zoektocht afgelopen is via een andere
ontvanger al op te zoeken. De meest gebruikte blind search ontvanger van dit
moment, de Fortec Star, laat immers in de lijst van gevonden zenders welke
zichtbaar is tijdens de zoektocht namelijk de frequentie en symbolrate zien. De
MaxPlus heeft ook een lijst van gevonden zenders welke tijdens een nog bezig
zijde zoektocht zichtbaar is maar geeft niet de frequentie en symbolrate weer
maar de naam van de zender. De feedhunters welke dus gewendt zijn tijdens een
nog actieve zoektocht al gevonden signalen via een andere ontvanger te willen
opzoeken zullen dit dus zeker gaan missen bij gebruik van de MaxPlus 2100. Mocht
de fabrikant en importeur van de MaxPlus deze ontvanger dus echt heel populair
wil gaan maken in feedhuntkringen zal men hier een oplossing voor moeten vinden.
Misschien kan er een mogelijkheid worden gemaakt dat in het menu via het
indrukken van een kleurentoets op de afstandsbediening dat men als gebruiker
zelf kan bepalen wat er wordt weergegeven in de zenderlijst van een blind search
zoektocht. Inmiddels heeft de importeur van deze ontvanger
goed geluisterd naar de wensen van feedhunters en is er een software op internet
beschikbaar gekomen welke nakkelijker de parameters van de zenders weergeeft en
waarin men kan kiezen of tijdens een zoektocht de naam van de zender of de
frequentie en symbolrate zichtbaar is. Deze versie 1.17 software is te
downloaden op de site
http://www.maxdigital.nl
De MaxPlus 2100 is van Koreaanse komaf en is
in de Benelux onder deze naam te koop. Het is echter een OEM
product welke ook onder andere namen bekend is. Zo is hij in Europa, vooral
Duitsland en Italië, bekend onder de naam Clark Tech 2100. De ontvangers zijn
beide geheel identiek alleen zit in de MaxPlus een Nederlands menu.
Deze hardwaretest werd mede mogelijk gemaakt
door:
WT - Electronics -
Bladel
Speciaal voor bedrijven en internetsites
is een speciale versie van deze hardwaretest beschikbaar zonder reclame voor
derden. Mail voor informatie hierover naar
derden@hardwaretesten.nl
|